De donkerste en rijkste van deze reeks: gedroogde zwarte kers, herfstkruiden en salie, gedragen door stalen mineraliteit. Falstaff gaf deze jaargang 91 punten, Vinous 90. Drinken tot zeker 2029.
Glanzend donker robijnrood met een zachte granaatrode rand. De neus is opvallend geconcentreerd: gedroogde zwarte kers en bosbes, viooltjes, en daarachter salie en herfstige specerijen, met een vleugje geroosterde koffie. In de mond zacht en soepel bij de aanzet, fruitzoet zelfs, tot het tannine grip krijgt en de wijn strak trekt. Een stalen mineraliteit tekent de afdronk, die lang en licht bitterzoet uitloopt op braam. Een gulle Sangiovese die om eten vraagt: gegrild rood vlees, paddenstoelenrisotto, gebraden eend of gerijpte kaas. Superiore.de houdt het op drinken tot zeker 2029, en dat lijkt eerder voorzichtig dan optimistisch. Schenken rond 17 graden, gerust een half uur van tevoren openen.
In Montalcino noemen grootouders hun kleindochters potazzine, naar de kleine, kleurige vogeltjes van het Toscaanse land. Zo noemde oma de dochters van eigenaresse Gigliola Giannetti, Viola en Sofia — en het domein groeide met hen mee: Viola werd geboren in 1993, het oprichtingsjaar, en bij Sofia's komst in 1996 kwamen er twee hectare bij, tot de vijf van vandaag.
Vanaf de eerste oogst werkt het huis uitsluitend met wilde gisten. Geen folklore maar een risico: zo'n gisting kan stilvallen voordat hij voltooid is. Oenologe Roberta Tiberi houdt hem op koers — het is hier in alles vrouwenwerk — en juist die gisten geven de wijnen hun extra laag.
Zonder hout is deze Sangiovese de eerlijkste maatstaf van het domein. Er is geen vat dat een warm jaar verzacht of een mager jaar aankleedt: u proeft de oogst zoals hij was.